جمله باشد بخلاف بدل 4 - تابع جمله نتواند باشد بخلاف بدل 5 - عطف بيان فعلى كه تابع فعلى ديگر باشد نتواند شود بخلاف بدل 6 - عطف بيان نتواند بتكرار لفظ اول باشد بر خلاف بدل و فروق ديگر و بالجمله عطف بيان تابعى است غير از صفت كه متبوع خود را توضيح ميدهد و آن مشهورترين دو اسم شىء مىباشد مانند « قام ابو حفص عمرو » و گاه با بدل در لفظ اشتباه شود . ( از هدايه ص 194 سيوطى 168 ص 174 - مغنى ص 235 كشاف ص 1007 مختصر المعانى ص 37 ) . عَطَش - ( اصطلاح عرفانى ) يعنى تشنگى و عطشان يعنى تشنه و در اصطلاح كنايت از غلبهء ولع بآرزوى خود و لقاء محبوب است و آن را سه درجت است . 1 - عطش مريد بسوى شاهدى كه او را سيراب كند . 2 - عطش سالك براى قطع صفتى از صفات نفس كه او را از توجه به خدا محجوب كرده است و عطش او به روزى كه در آن روز سيراب شود بواسطهء نيل بمطلوب و محبوب . 3 - عطش سالك به آنچه در محب است و محب عطشانست به آنچه بالاتر از آنست و در حقيقت عطش او بكشف حجاب و جلوهء از محبوب است . ( شرح منازل ص 159 ) . و گفته‌اند « من عطش الى حالة اتم ممن دهش بها و من دهش بها اتم ممن عطش اليها و هذا شأن قبض الحق بالفناء و بسطه بالبقاء » ( طبقات ص 499 ) . عَطيَّه - ( اصطلاح فقهى ) و عطيه باعتبار جنس چهار نوع است 1 - صدقه و آن عقدى است كه نياز بايجاب و قبول و قبض دارد باذن موجب و از عقود لازمه است 2 - هبه كه محتاج بايجاب و قبول و قبض است باذن واهب و در آن قصد قربت شرط نيست و بعد از اقباض در هبه رجوع جايز است البته قبل از تصرف 3 - سكنى و توابع آن كه عمرى باشد و در سكنى نيز ايجاب و قبول و قبض الزامى است و اگر مادام العمر باشد عمرى است و اگر مالك در يك مدت معينى اجازهء سكونت دهد سكنى و يا رقبى است 4 - تحبيس و حكم آن حكم سكنى است در اعتبار قبض و تقيد به مدت و جز آن ( از شرح لمعه ج 1 ص 230 ) . رجوع به عمرى ، سكنى ، رقبى شود . هى باعتبار الجنس اربعة الاول الصدقة و هى عقد يفتقر الى ايجاب و قبول و قبض باذن الموجب و من شرطها القربة فلا يجوز الرجوع فيها بعد القبض لتمام الملك و مفروضها محرم على بنى هاشم من غير هم الا مع قصور خمسهم و تجوز الصدقة على الذمى لا الحربى و صدقة السر افضل الا ان يتهم بالترك . الثانى الهبة و تسمى نحلة و عطية و يفتقر الى الايجاب و القبول و القبض باذن الواهب . . . و لا يشترط فى الابراء القبول . كذا لا يشترط فى الهبة القربة . ( از شرح لمعه ج 1 ص 332 ) . عِفَّت - ( اصطلاح اخلاقى ) عفت يكى از كيفيات نفسانيه است و از اقسام خلقيات مىباشد « هى الخلق الذى يصدر